قاعده كُل شَىءٍ لَكَ حَلالٌ حَتى تَعلَم الحَرامَ بِعَينِه - - ) قاعده حلّيت قاعده كُل شَىءٍ لَكَ طاهرٌ حَتى تَعلَمَ أنهُ قَذِر - - ) قاعده طهارت قاعده كُل شَىءٍ لَكَ مُطلقٌ حَتى يَرِد فيه النَهى - - ) قاعده حلّيت قاعدهء كل عضو يقتص منه . . . قاعدهء كُلُّ عُضوٍ يُقتَص مِنهُ مَعَ وُجُودِه تُؤخَذ الدّيَةُ مَعَ فَقدِه : از قواعد فقهى . قاعدهء ياد شده عبارت است از اينكه هر عضوى كه در صورت وجودش ، قصاص بر آن جارى مىگردد ، در صورت فقدان آن ، دية گرفته مىشود . از آن در باب قصاص سخن گفته‌اند . مفاد قاعده : چنانچه كسى جنايتي بر عضوى از اعضاى ديگرى وارد كند ، مانند آنكه دست أو را قطع نمايد ، قصاص بر همان عضو از جانى ثابت مىشود ؛ ليكن اگر وى فاقد آن عضو باشد ، از وى دية دريافت مىگردد . به عنوان نمونه ، اگر فاقد انگشت ، انگشت كسى را قطع كند ، از وى دية گرفته مىشود واگر دارندهء يك انگشت ، دو انگشت كسى را قطع كند ، يك انگشت أو قصاص ودر مقابل انگشت ديگر از أو دية گرفته مىشود . 1 مدرك قاعده : بر حجّيت واعتبار قاعده به پايمال نشدن حق مسلمان وشمول اطلاق ادلهء دية بر اين موارد ونيز اجماع استدلال كرده‌اند . 2 قاعدهء كُل كافِرٍ نَجِس قاعدهء كُل كافِرٍ نَجِس : از قواعد فقهى . قاعدهء ياد شده عبارت است از عموميت نجاست ، نسبت به هر نوع كافر . در برخى كتب قواعد فقهى از جملهء ياد شده به عنوان قاعده تعبير شده است . در بابهاى طهارت وأطعمه واشربه نيز از كلّيت نجاست كفار سخن گفته‌اند . مفاد قاعده : كافر در تعريف كلى عبارت است از كسى كه منكر خدا يا وحدانيت أو يا نبوت أنبيا عليهم السلام يا نبوت حضرت محمد صلّى اللَّه عليه وآله

--> ( 1 ) . جواهر الكلام 42 / 396 - 397 ؛ مباني تكملة المنهاج 2 / 173 - 174 ؛ مسالك الأفهام 15 / 292 ( 2 ) . جواهر الكلام 42 / 396 ؛ مباني تكملة المنهاج 2 / 174 ؛ مائة قاعدة فقهية / 201 - 202 .